ปฏิบัติอะไร จึงได้บุญ ได้กุศลสูงสุด

    ปุถุชนนั้น ประกอบกรรมดี สั่งสมบุญกุศลโดยการ ทำบุญ ทำทาน ถือศีล สวดมนต์ ฯลฯ. ในจิตก็ล้วนแต่ยังหวังในอานิสงส์ผลของบุญให้ช่วยเหลือเกื้อหนุนให้พ้นทุกข์หรือเกิดความสุข และยังคาดหวังอยู่ลึกๆให้เกิดให้มีความสุขความสบายและพ้นไปจากทุกข์ไปถึงภพชาติต่อๆไปในภายภาคหน้าอีกด้วย

    โยนิโสมนสิการ ปฏิจจสมุปบาท จะพบความจริงยิ่งสิ่งหนึ่ง คือสุขนั้นไม่มี เป็นเพียงภาษาสมมุติของคำว่า ดับทุกข์ อย่างหนึ่งเท่านั้น  เพราะตามความเป็นจริงแล้วกระบวนจิตของปุถุชนนั้นต้องสร้างทุกข์หรือความอยากความยึด อันรุ่มร้อน เผาลน กระวนกระวายขึ้นมาเสียก่อน แล้วจึงพยายามที่จะดับความอยากความยึดที่เกิดขึ้นมานั้นลงหรือความทุกข์นั่นเอง  ถ้าดับทุกข์นั้นได้ก็จะเกิดภพหรือภาวะของจิตที่เราเรียกกันโดยภาษาโลกสมมุติว่าความสุข  แต่ถ้าดับหรือสนองไม่ได้ก็เป็นความทุกข์เร่าร้อนทวีคูณนั่นเอง

จีงมีคำกล่าวของพระอริยเจ้าเป็นปริศนาธรรมอยู่เนืองๆว่า

" สุขนั้นไม่มี   มีแต่ทุกข์เท่านั้นที่เกิดขึ้น  ทุกข์เท่านั้นที่ตั้งอยู่  และทุกข์เท่านั้นที่ดับไป "

ปุถุชนเพราะอวิชชาจึงไม่รู้ว่า

ปุถุชน ประกอบกรรมดีเพื่อหวังความสุขและพ้นไปจากทุกข์

จึงมีความหมายที่ถูกต้องอย่างปรมัตถ์ คือ

ปุถุชน ประกอบกรรมดีเพื่อหวังดับทุกข์ เท่านั้น

ดังนั้นการปฏิบัติเพื่อการดับไปแห่งทุกข์โดยตรงอย่างถูกต้อง

จึงเป็นทางสายเอกหรือทางสายสั้นตัดตรงที่สุดนั่นเอง จึงย่อมได้อานิสงส์สูงสุด

 

--------------------

 

เมื่อถึงปรมัตถ์แล้วไม่ต้องการ

        .........มีผู้กราบเรียนหลวงปู่ว่า  หลวงปู่สร้างโบสถ์ ศาลาได้ใหญ่โตสวยงามอย่างนี้  คงจะได้บุญได้กุศลอย่างใหญ่โตทีเดียว ฯ.

        หลวงปู่กล่าวว่า

        "ที่เราสร้างนี่ก็สร้างเพื่อประโยชน์ส่วนรวม  ประโยชน์สำหรับโลก  สำหรับวัดวาศาสนาเท่านั้น

        ถ้าพูดถึงเอาบุญ  เราจะมาเอาบุญอะไรอย่างนี้"   จาก อตุโล ไม่มีใดเทียม  หลวงปู่ดูลย์ อตุโล  (น.๔๕๗)

 

ไม่มีนิทานสาธก

        "เรื่องพิธีกรรม หรือบุญกริยาวัตถุต่างๆทั้งหลาย ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ยังให้เกิดกุศลได้อยู่   หากแต่ว่าสําหรับนักปฏิบัติแล้ว อาจถือ ได้ว่าเป็นไปเพื่อกุศลเพียงนิดหน่อยเท่านั้นเอง."  จาก อตุโล ไม่มีใดเทียม  หลวงปู่ดูลย์ อตุโล  (น.๕๐๐)

กลับสารบัญ

 

 

hit counter